9-letni człowiek to dziecko, 9-letni pies to emeryt
Naukowcy z Kaliforni stworzyli wzór, dzięki któremu każdy może obliczyć wiek swojego psa. Wygląda on następująco: 16ln + 31. Jak go rozumieć? Naturalny logarytm życia psa mnożymy razy 16, a do otrzymanego wyniku dodajemy 31. Tak więc jeżeli nasz pupil kończy pierwszy rok swojego życia, według naukowców ma 31 lat. Nadal nie do końca wiecie, jak się liczy wiek psa? Poniższa tabela pomoże Wam zrozumieć tę zasadę:
wiek psa / wiek człowieka
1 rok / 31 lat
2 lata / 42 lata
3 lata / 48 lat
4 lata / 52 lata
5 lat / 56 lat
6 lat / 59 lat
7 lat / 62 lata
8 lat / 64 lata
9 lat / 66 lat
10 lat / 67 lat
11 lat / 69 lat
12 lat / 70 lat
13 lat / 72 lata
14 lat / 73 lata
15 lat / 74 lata
16 lat / 75 lat
17 lat / 76 lat
18 lat / 77 lat
19 lat / 78 lat
Bez problemu znajdziecie w sieci także kalkulator do obliczenia naturalnego logarytmu swojego psa.
Oczywiście tabela tabelą, a życie toczy się swoim torem. O ile wzór na wiek psa został opracowany całkiem niedawno, to od wielu lat wiadomo, że wiele zależy także od rasy.
Małe rasy żyją dłużej
Im większa rasa, tym pies żyje krócej – to bardzo ogólnikowe określenie, jednak jest w nim sporo prawdy. Malutkie chihuahua żyją nawet do 20 lat, shih tzu są w stanie dożyć 16 lat, natomiast dog niemiecki osiągnie maksymalnie 10 lat, jednak często jest to mniej, a popularny owczarek niemiecki 13 lat.
Duże rasy często cierpią na schorzenia stawów, choroby serca, a nawet są bardziej podatne na nowotwory.
Do najdłużej żyjących ras zaliczymy wspomniane powyżej chiuahua (do 20 lat), shih tzu (do 16 lat), pinczer miniaturowy (do 16 lat), pudel miniaturowy (do 15 lat).
Najkrócej żyjące psy to berneński pies pasterski (7 lat), dog niemiecki (średnio 7-8 lat), wilczarz irlandzki (7 lat), mastiff angielski (9 lat).
Nie wiek czyni psa szczęśliwym
Pamiętajmy, że przy wyborze rasy, z którą chcemy się związać przez najbliższe lata nie powinniśmy sugerować się długością życia psa, tylko odpowiednim doborem do warunków, jakie jesteśmy w stanie zapewnić pupilowi. Zamykanie doga niemieckiego czy berneńskiego psa pasterskiego w kamienicy, w centrum miasta nie będzie dobrym pomysłem. Są to rasy, które potrzebują sporo wolnej przestrzeni i nie nadają się do spędzania większości czasu w mieszkaniu. Warto więc, przed podjęciem tak poważnej decyzji, zapoznać się z fachową literaturą, porozmawiać z hodowcami czy chociażby weterynarzem. Wówczas zarówno my, jak i nasz pies będziemy czuć się dobrze w odpowiednim dla siebie otoczeniu.
