Felieton: Magia Goka

Oglądając większość pseudo poradnikowych programów dla kobiet o tematyce modowej można zawyć z przerażenia. Rozumiem, metamorfozy. Jeśli dana delikwentka zgłosiła chęć uczestnictwa w tego typu produkcji powinna liczyć się z tym, że zmiana w jej wyglądzie będzie zauważalna. Musi także pogodzić się z krytyką, gdyż sama tego chciała ustawiając się w kolejce po „new image”. Tylko należy się zastanowić czy źródłem wszelkich niepowodzeń oraz braku pewności siebie tych pań faktycznie jest wygląd zewnętrzny?
Te kobiety nieraz w swoim życiu usłyszały, że mają zbyt masywne uda, fałdki na brzuchu czy generalnie zaburzone proporcje ciała. I ciągle słyszą podpowiedzi ze strony stylistów (nawet jeśli niebezpośrednio, to czytając w różnych pismakach) w jaki sposób powinny zatuszować to czy tamto, a jak wyeksponować to, czym akurat natura nienagannie je obdarzyła. Owszem, takie uświadamianie kobiet jest dobre. Wszak podstawą jest, aby czuć się dobrze i być świadomym swej wartości. A choć wyglądem powinno się nie sugerować, w życiu uczuciowym, społecznym, zawodowym łatwo się zorientować, iż odgrywa on niemal priorytetową rolę. Jeśli już dana kobieta wie, że może pozwolić sobie na głęboki dekolt, lecz powinna zrezygnować z mini spódniczki lub jeśli wie jaki przedstawia typ sylwetki i w związku z tym jaki krój jest dla niej najbardziej odpowiedni, należałoby także zajrzeć do jej wnętrza. A mianowicie, zastanowić się, co tak naprawdę czuje, o czym myśli, jakie są jej marzenia, a z jakimi problemami boryka się w życiu codziennym. I tu zaczynają się schody.
Kobieta potrzebuje zrozumienia, akceptacji. Pragnie usłyszeć, najlepiej od mężczyzny, że wygląda wspaniale i jest piękna bez specjalnych zmian. W tym momencie mogłaby zapaść cisza. Gdzie znaleźć mężczyznę na tyle doskonałego, aby mógł doradzić kobiecie, w jaki sposób powinna ukryć swe mankamenty, mówiąc jednocześnie o jej zaletach? A gdzie znaleźć takiego, który dodatkowo posiadałby zdolność wysłuchania oraz nieudawanej empatii?
Podam nazwisko: Gok Wan. Dla osób, które pierwszy raz mają styczność z tą postacią wyjaśnię, że jest to znany stylista, projektant mody oraz prezenter telewizyjny. Zabłysnął w programach: „Czary mary Goka” oraz „Jak dobrze wyglądać nago”. Pokazywał tam kobietom, że piękne są przez swe dusze. Podziwiał ich atuty, sprawiając tym samym, że od słowa do słowa zapominały o swych niedoskonałościach. A jeśli po chwili powróciły negatywne myśli, Gok zaznaczał, że nikt nie jest doskonały. W każdej kobiecie znalazł coś wyjątkowego, wartego uwagi. O wadach nie mówił, jedynie w sposób delikatny uświadamiał, zabarwiając odpowiednimi słowami oraz gestami. Sprawiał, że kobiety akceptowały siebie takimi, jakie są, bez większych przeobrażeń. Jedyną diametralną zmianą w ich życiu była większa dbałość o swoją garderobę oraz nabyta umiejętność pokochania własnego ciała.
W jaki sposób Gok dociera do swoich wielbicielek? W jaki sposób sprawia, że jego pomoc okazuje się skuteczna? Odpowiedź można znaleźć w jego biografii. Będąc młodym chłopakiem ważył ponad 130 kg. Na własnej skórze poczuł co to znaczy być napiętnowanym, wyśmiewanym, odtrąconym. Czuł się inny, gorszy i za wszelką cenę chciał to zmienić. Nie zamierzał poddawać się okrutnemu losowi i poszedł na całość. Dzięki odpowiedniej diecie oraz wielkiej determinacji udało mu się zrzucić łącznie 80 kilogramów. Nie zapomniał jednak o traumie z dzieciństwa. Wielokrotnie w wywiadach podkreśla, że wciąż jest człowiekiem grubym, tyle, że w ciele chudego.
Empatie Goka ukształtowały lata młodości. Jednak to nie wszystko. Ten znany stylista jest bowiem również homoseksualistą, a nie od dziś wiadomo, że panowie odmiennej orientacji są najlepszymi przyjaciółmi kobiet. Potrafią spojrzeć męskim okiem na kobiece sprawy i przedstawić daną sytuację w sposób na tyle klarowny, że wydaje się nam, jakbyśmy naprawdę rozmawiały z osobą tej samej płci. Teraz Gok postanawia pomagać kobietom niepełnosprawnym. Jego celem jest, aby i one poczuły się piękne i modne. Chce, aby potrafiły uwierzyć w siebie. Wszystkie problemy mają swoje uzasadnienie na podłożu psychicznym. I choć Gok nie jest psychologiem z wykształcenia, to posiada takie predyspozycje, że może pomóc bardziej niż niejeden profesjonalista.
Z wyuczonego zawodu Gok jest aktorem. Ukończył prestiżową Central School of Speech and Drama w Londynie. Gdyby zastanowić się głębiej, można dojść do wniosku, że aktor w pewnym stopniu potrafi myśleć jak terapeuta. W końcu jego celem zawodowym jest wcielić się w daną postać, zrozumieć jej działania, wejść w nią całą, aby być jak najbardziej naturalnym - aby nie grać, tylko czuć.
Reasumując: psychologiem można być również z przekonania oraz dobrego serca. Nie pozostaje nam nic innego jak czekać, aż takich „Goków” pojawi się więcej. A może i jego polski odpowiednik.