Twórczość Jacka Dukaja pod lupą Klubu Dyskusji o Książce

O „fenomenie Dukaja”, bo na ten temat toczyła się dyskusja mówiliśmy różnie. Z krynicy pisarstwa „dukajowego” czerpaliśmy według możliwości - jedni więcej inni mniej. Od razu jednak udało się dostrzec pewne właściwe autorowi cechy. Niesamowicie bogaty język pełen własnych pojęć, autorskiej leksyki nawiązujący tym do twórczości Lema. Spadkobiercą, którego zresztą wielu Dukaja określa. Każda powieść jest inna, ma odrębną rzeczywistość i własne zależności tym światem rządzące. Odbiorca jest wrzucany do tego świata bez przewodnika, nie ma słownika pojęć, tłumacza zwyczajów. Na tym właśnie polega magia tej literatury - czytając ją z kontekstu, zyskujemy nowe możliwości jej odbierania. Niektórzy narzekali na zbyt „przegadane” wątki, których liczba mogła przytłaczać nawet wyjątkowo bystrego odbiorcę. Za wadę tej prozy uznaliśmy brak humoru, zbyt poważne podejście autora do prezentowanych rzeczy. Choć nie mam pewności czy właściwie odczytaliśmy poczucie humoru autora. Dyskusja pozwoliła na zaskakująca obserwację: twórczość Dukaja polaryzuję - więc albo się ją lubi albo nie. A Państwo, do której grupy się zaliczają? A… nie czytali Państwo jeszcze. Zatem do dzieła, ja polecam, podobnie jak większość członków Klubu Dyskusji o Książce.
Kolejne spotkanie idealnie dopasowało się nam do tematu. W walentynki 14 lutego omawiać będziemy „Serenadę” Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk. Czas na chwile intelektualnego wytchnienia czyli pora na współczesny polski romans. Tych, którzy twórczość autorki znają i  polecają zapraszam na spotkanie o 18.00 w Wypożyczalni dla Dzieci przy ul. Mieszka I 15.