Historia Miasta

Początki

Założone pod koniec VIII wieku przez Polan osiedlonych między Pomorzem a Śląskiem. Pierwsza stolica Polski. W roku tysięcznym utworzono w Gnieźnie pierwsze arcybiskupstwo. Od tego czasu miasto było siedzibą arcybiskupów, a następnie prymasów Polski. W latach 1918-1919 Gniezno było jednym z głównych ośrodków powstania wielkopolskiego. Najsłynniejszym miejscem miasta jest katedra, w której znajdują się Drzwi Gnieźnieńskie wykonane z brązu w drugiej połowie XII wieku, przedstawiające 18 scen z życia i męczeństwa Św. Wojciecha, srebrna trumna z relikwiami Św. Wojciecha, płyty nagrobne Św. Wojciecha i prymasa Zbigniewa Oleśnickiego (ta druga wykonana przez Wita Stwosza), grobowiec Dąbrówki-żony Mieszka I oraz skarbiec katedralny, który jest jednym z najbogatszych skarbców sakralnych w Polsce.

Obecnie

Pod względem wielkości Gniezno jest szóstym miastem w województwie wielkopolskim i liczy około 70 tys. mieszkańców.

Geografia

Miasto leży na Pojezierzu Gnieźnieńskim. Zajmuje obszar 40,9 km kw. Otoczone trzema jeziorami: Winiary, Jelonek i Świętokrzyskie. Według zapisów historycznych jeziora te razem z jeziorem Bielidło tworzyły zakole otaczające gród, co czyniło go bardzo trudnym do zdobycia. Z czasem jeziora zaczęły wysychać i tym samym oddzieliły się od siebie. Gniezno położone jest na siedmiu wzgórzach: Lecha, św. Piotra, św. Wawrzyńca, św. Michała, Panieńskim, Krzyżackim i Żnińskim.

Święty Wojciech - Patron Gniezna

Wojciech był księciem czeskim z rodu Sławnikowiców. W klasztorze Monte Cassino zrzekł się godności i został zakonnikiem. W 995 roku przebywał w Rzymie. W tym czasie, w Czechach wymordowano prawie całą jego rodzinę. W 966 roku Wojciech z woli papieża przybył do Polski, gdzie został przyjęty przez Bolesława. W kwietniu 997 roku Wojciech udał się wraz ze swoim młodszym bratem Radzimem-Gaudentym oraz Boguszem do Gdańska, gdzie ochrzcił tłumy ludu. Następnie popłynął do Prus. Znalazł się na wschód od dzisiejszego Elbląga. Tam odesłał eskortę, która towarzyszyła mu z rozkazu Bolesława. 23 kwietnia 997 roku Wojciech zginął w okolicach wsi Cholin trafiony włócznią. Został zabity przez Prusa, który wcześniej stracił brata walczącego z Polakami. Radzimowi-Gaudentemu i Boguszowi darowano życie. Nie oddano im jednak ciała Wojciecha. Bolesław wykupił ciało męczennika za tyle kilogramów złota, ile ważyło. Jesienią 997 roku Wojciech został pochowany w Gnieźnie, w kościele wybudowanym przez Mieszka I. W 999 roku po naciskach Ottona III papież kanonizował męczennika.