Ładowanie danych...

moje-gniezno.pl

PORTAL INFORMACYJNY POWIATU GNIEŹNIEŃSKIEGO

Było w Gnieźnie wojsko - 17 Gnieźnieński Pułk Artylerii Przeciwpancernej im. Króla Bolesława Chrobrego

Wtorek, 18 września 2018
  • Było w Gnieźnie wojsko - 17 Gnieźnieński Pułk Artylerii Przeciwpancernej im. Króla Bolesława Chrobrego

Uznawanie Gniezna za najstarszy garnizon wojskowy państwa polskiego (od wojów Mieszka I licząc) nie będzie chyba błędem, albowiem podstawą istnienia państwa była i pozostanie jego Siła Zbrojna. Garnizon Gniezno w okresie międzywojennym to miejsce stacjonowania sztabu i oddziałów 17 Dywizji Piechoty oraz licznych urzędów i instytucji wojskowych. Okres powojenny przyniósł wojsku w Gnieźnie czas wielu zmian. Formowano lub rozformowywano jednostki stosownie do zmieniających się realiów. Były to oddziały 12 łużyckiej brygady artylerii ciężkiej (do października 1951), 28 brygada artylerii przeciwpancernej (do 1956 r.), Podoficerska Szkoła Artylerii Przeciwpancernej nr 9 im. Obrońców Kłecka (do1986), 27 Pułk inżynieryjno-budowlany (do 1989 r.), Wojskowa Komenda Uzupełnień( do 2010) czy Parafia Wojskowa.

Na chwilę obecną poza substytutem armii w postaci Parafii Wojskowej pozostały tradycje i wspomnienia. Infrastruktura powojskowa przeszła w cywilne ręce i czeka na swoje nowe życie, już w wielu przypadkach rozpoczęte. Kto w nich gospodarował wcześniej? Zabytkowe koszary przy ul. Wrzesińskiej (12 pułk dragonów pruskich) to historyczne miejsce tworzenia się oddziałów Powstania Wielkopolskiego. Koszary te, to kolebka 17 pułku Ułanów Wielkopolskich, który 2 lutego 1919 roku rozpoczął w nich swoje formowanie i gospodarował w Gnieźnie do 1921 r. odchodząc do Leszna. Po ułanach dnia 16 listopada tego roku do koszar przybywa 17 Pułk Artylerii Lekkiej (2 p.a.l. wlkp, 17 p.a.p.) zajmując je jako miejsce w garnizonie stałego postoju i gdzie stacjonuje do czasu agresji hitlerowskiej 1939 roku.

Od 1945 roku w koszary zajmuje 67 pułk artylerii haubic (z 12 b.a.c.) a od października 1951 roku 91 wejherowski pułk artylerii przeciwpancernej (do października 1956 w ramach 28 b.a.ppanc). I o nim parę słów. Powstał 15 maja 1949 r. w Kołobrzegu z połączenia 15 i 20 samodzielnych dywizjonów. Przejmując w miejscu dyslokacji 20 dywizjonu - Wejherowie jego tradycje, posiadł uzyskane w maju 1947 r. miano wejherowski i sztandar ufundowany mieszkańców miasta. Pułk przechodził wielokrotnie, kolejne reorganizacje i zmiany podległości. Jesienią 1951 roku został przeniesiony do Gniezna jako garnizonu stałego postoju a 1 czerwca 1958 roku nastąpiło uroczyste wręczenie ufundowanego przez społeczeństwo Gniezna sztandaru z zachowaniem posiadanego miana wejherowski. Decyzją odgórną miano to odebrano pułkowi dnia 12.09. 1991 roku, a tym samym nieaktualną stała się jego odznaka wzorowana z odznaki przedwojennego 17 pal. Wydany zarys historii garnizonu trzeba było uzupełnić.

W ramach przywracania przedwojennych tradycji orężnych i zachowania ciągłości historii SZ RP podjęte starania doprowadziły do uzyskania prawa kontynuacji tradycji 17 pal, uzyskania numeru 17 (2.10.1995) i miana gnieźnieński oraz imienia patrona "Króla Bolesława Chrobrego" (19.04.1996). Sztandar nowego wzoru ufundowany przez Społeczny Komitet Fundatorów Miasta Gniezna i Ziemi Gnieźnieńskiej wręczono podczas uroczystości na rynku miasta. Ten dzień, 16 września ustanowiono jednocześnie świętem pułku w rocznicę zwycięskiej bitwy pod dworem Ruszki, na pamiątkę bohaterstwa i wysokiego kunsztu artyleryjskiego żołnierzy 17 pal. Potwierdzeniem tradycji została również zrekonstruowana odznaka pułku którą uhonorowano podczas uroczystości miasto Gniezno i osoby zasłużone dla pułku.

Tymi wartościami pułk cieszył się do 16 września 1998 roku. W dniu swojego święta na uroczystej zbiórce pułk został rozformowany. Sztandar został przekazany do muzeum WP w Warszawie. Ostatnim symbolem pozostał wybity w niewielkiej ilości pamiątkowy medal rozformowania . Historia koszar jako kompleksu wojskowego dobiegła końca. Aktualne starania o zagospodarowanie całego terenu cieszą oczy ale nutka wspomnień zawsze pozostanie i kusi następne. Może osobno coś o bogatych tradycjach 17 pułku artylerii lekkiej 1919-39?
 
tekst: Informacja prasowa

Napisz komentarz

Komentarze(2)

  • 10.07.2019 00:36  Odpowiedz na komentarz

    Najgorszy czas mojego życia.Gniezno Wrzesińska,Podoficerska Szkoła Artylerii 1969-1970. Sadyści - Włodarczak, Duszczak to byli bydlaki którzy znęcali się nad żołnierzami w plutonie łączności. niech im ziemia lekką będzie.

  • 19.09.2018 18:40  Odpowiedz na komentarz

    Pułk mógłby stacjonować do dziś. Niestety przeszkadzał gnieźnieńskiemu klerowi.

PODOBNE TEMATY
Prawa nóżka Kacperka jest krótsza o 14 cm od lewej! A do pokonania 11 schodów - pomóż! Kacper urodził się z wrodzoną wadą prawej nóżki. Kości nie wykształciły się tak, jak powinny i noga... Wtorek, 25 czerwca 2019
Historia młodego gnieźnianina, która "ściska gardło". Podejmiecie nasze wyzwanie? Byliście w weekend na piwie? Na imprezie? A może na rowerze lub na plaży? Damian też by chciał ... ale... Wtorek, 18 czerwca 2019
Jedenasta Akcja Serce i pierwsza w tym roku z udziałem powidzkich lotników 23 kwietnia po południu zakończyła się Akcja Serce, którą realizowała załoga 33. Bazy Lotnictwa Transportowego... Piątek, 26 kwietnia 2019
Julia jest po pierwszym zabiegu! Była dzielna mimo dużego bólu 6-letnia Julia, która urodziła się z naczyniakiem jest już po pierwszym zabiegu, który przeprowadzono... Sobota, 9 marca 2019