Felieton: Zablokujmy portale i dajmy ludziom kredyt

Pierwszą rzeczą jest sprawa blokady dostępu do lokalnych portali informacyjnych założona na komputerach w gnieźnieńskim Starostwie Powiatowym przez starostę Dariusza Pilaka. Miała ona na celu zmniejszenie aktywności pracowników starostwa w godzinach pracy na owych portalach. Efekt był taki, że do Gniezna zawitała ekipa TVN24, która zrobiła krótki, ale treściwy materiał na ten temat. Dariusz Pilak po ogromnej kampanii wyborczej zrobił sobie skuteczną antyreklamę i to już na początku swojej kadencji. Planowane zmniejszenie liczby odwiedzin na portalach w godzinach pracy starostwa zaskutkowało zwiększeniem ogólnej liczby odsłon gnieźnieńskich witryn. Mieszkańcy, którzy usłyszeli o tej sprawie zaczęli sprawdzać jakie redakcje wydawnictw internetowych mieszczą się w Pierwszej Stolicy Polski i w ten oto sposób zyskaliśmy nowych czytelników. Tak więc ja ze swojej strony bardzo dziękuję staroście Dariuszowi Pilakowi za pomysł (i jego realizację) zablokowania dostępu do gnieźnieńskich witryn z komputerów w starostwie. Zastanawiam się tylko, czy rozpoczynanie jakiegokolwiek konfliktu z mediami jest sprawą rozsądną?
Kolejny temat, nad którym ostatnio rozważałem, to Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Spędziłem cały dzień w gnieźnieńskim sztabie i do dzisiaj jestem pełen podziwu dla organizacji tak wielkiego przedsięwzięcia. Zapał wolontariuszy i organizatorów jest godny naśladowania. Ogrom pracy, jaki mają do wykonania „sztabowcy” wydaje się niemożliwy do zrealizowania. Cały czas bieganina, wszystko na szybko, ale de facto wszystko na czas. Punktualny start, koncerty, licytacje, pokazy, wyżywienie 150 wolontariuszy, występ gwiazdy wieczoru, światełko do nieba i ... i wszystko zgodnie z planem, a dodatkowo mamy kolejne 94 000zł dla chorych dzieci zebrane w 70-tysięcznym mieście i kilku okolicznych miejscowościach. W tym momencie powinno zrobić się głupio Ministrowi Zdrowia. Dzięki jednodniowej zbiórce szpitale otrzymają sprzęt, na który czekałyby latami. I szczerze Wam powiem, że atmosfera panująca w sztabie jest zdecydowanie lepsza niż w Ministerstwie Zdrowia. Ba - WOŚP’owcy nawet na After Party nie porzucili swoich ról i przeprowadzili kilka licytacji. Jestem pewien, że za rok Orkiestra zbierze kolejne kilkadziesiąt milionów złotych. Niestety tak samo jestem pewien, że politycy nie usprawnią działania NFZ. Można powiedzieć, że jedni drugim robią na przekór. Szkoda, że tylko jedna strona faktycznie myśli o dobru pacjentów.
Co jeszcze przyciągnęło moją uwagę? Firma Żagiel oferująca kredyty. Podpisanie umowy kredytowej z tą firmą np. na okres dwóch lat może zakończyć się nawet kilka miesięcy później, ponieważ cyrograf skonstruowany jest w taki sposób, żeby zatrzymać klienta jak najdłużej i wyciągnąć od niego jak najwięcej pieniędzy. Za dzień opóźnienia w spłacie którejkolwiek z rat firma nalicza karne odsetki na poziomie ok. 10zł. Klient otrzymuje do domu list z monitem, którego koszt to kolejne 18zł. Po tygodniu kolejny list. Klient nie pamięta nawet, że np. półtora roku temu spóźnił się ze spłatą raty o jeden dzień. Po kolejnych kilku dniach zadzwoni telefon i niemiła osoba poinstruuje nas, co należy zrobić, żeby nie przyszedł kolejny kosztowny monit. Należy dodać, że pracownik nie posiada informacji na temat, czy w firmie jest rzecznik prasowy (czy w ogóle takie stanowisko istnieje). Najistotniejsze jest to, że biorąc kredyt w Gnieźnie kontaktujemy się z centralą w Lublinie, która nie orientuje się jakie stanowiska są powołane w gnieźnieńskim oddziale Żagla i z każdym problemem odsyła nas do Biura Obsługi Klienta. Firma jednak nie łamie prawa. Wszystko jest zgodne z podpisaną umową, tylko czy klient mający np. 62 lata orientuje się w tym drobnym druczku? Wiem - to jego problem, ale istnieje jeszcze coś takiego jak etyka zawodowa. Niestety to pojęcie rzadko znajduje praktyczne zastosowanie. Pracownik nie informuje kredytobiorcy przed podpisaniem umowy co się stanie, jeżeli wystąpi opóźnienie w spłacie rat. A firma rozlicza kredyt po spłaceniu ostatniej raty i zaległości wychodzą na jaw w momencie, kiedy klient jest przekonany, że spłacił już całe zobowiązanie.
Tematy poruszone w tym felietonie są życiem codziennym naszego miasta. Niektóre zdarzają się raz w roku (jak np. Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy), inne każdego dnia (codziennie ktoś bierze kredyt). Te pierwsze nastrajają nas w większości pozytywnie - drugie natomiast przypominają o szarości życia codziennego. Dodatkowo osoba, na którą oddaliśmy swój głos wprowadza zmiany budzące negatywne emocje wśród większości naszych czytelników. Gdyby ktoś inny pisał ten tekst, to powiedziałby: „I jeszcze jakaś scena jest dziwna”. Ja powiem tak: Jeżeli jakaś scena w tym mieście jest dziwna, to ja wybieram tę dziwność, bo to, co nazywamy normalnością w znacznym stopniu mi nie odpowiada.