Ładowanie danych...

moje-gniezno.pl

PORTAL INFORMACYJNY POWIATU GNIEŹNIEŃSKIEGO

Śmierć

Poniedziałek, 8 czerwca 2015
  • Śmierć
REKLAMA

Za oknem stanęła, kaptur na głowie. Przez pokój przemknęła, krzyknęła: "Na zdrowie!". Pochyliwszy się nad umierającym, szybko odeszła, Wróciła po kosę i do sedna przeszła.

Młody mężczyzna - lat 34.
Dlaczego musi umrzeć pytam do cholery!?
Trójka dzieci, piękna żona, świetna praca,
Co tak naprawdę się w życiu opłaca?
Brak czasu dla rodziny, bo rachunki wciąż rosną,
A czwarte dziecko w drodze, urodzi się wiosną.
Poza domem, bo w pracy - pieniędzy wciąż braknie,
lecz śmierć na to nie patrzy, tylko duszy łaknie.

Otworzą się lamentu rzeki,
Wodospady cierpienia padają z nieba.
I zamykają się człowiecze powieki,
W końcu brakuje na kromkę chleba.

A on ... przechodzi na drugą stronę.
Umiera.
Zostawia dzieci i żonę.
Co z sobą zabiera?

Ból ... bo nie zobaczy już dzieci.
Ostatnia jego chwila w życiu właśnie leci.
Co widzi? Łzy swoich bliskich,
Jednak nie wszystkich.
Dziecko w łonie poczęte nie może płakać,
Nie wie co się dzieje.
Chciałby się z dzieckiem bawić, biegać z nim, skakać,
Lecz nie doczeka tej chwili, bo śmierć właśnie się śmieje.
Błysk ostrza, ciało odeszło.
Dusza wzięta została.
Przez  pokój znowu coś przeszło,
A to tylko śmierć odpływała.
Niepokój, wicher serc się wzmaga,
Kto im pomoże? Kto już pomaga?
Nikt! Pozostali sami.
Chociaż inni się deklarują, to tylko czarują.
W prawdziwej chwili potrzasku, pozostajemy sami,
A ludzie na pozór są blisko.

Nie ma już nic. Puste pole, dwie topole.
Mały strumyk za łąką, z małą biedronką, która się topi i też śmierć ją zabiera.
Śmierć wszystkich poniewiera.
Wali się ziemia, w telewizji aż huczy.
Lecz czego śmierć innych ... człowieka nauczy?
Ciągłe wojny, konflikty i spory.
Zmieniają się polityczne nastroje, polityczne humory.
Ktoś pociąga sznurkami i innych na śmierć prowadzi.
A sam w zacisznym pałacu ręce kremem gładzi.

Śmierć o nic nie pyta, ani nie przeprasza,
W nieprzewidzianej chwili przeważnie się zgłasza.
Nie wińmy jej za to, do czego jest stworzona.
Czasami dusza i tak za życia kona.

A jeśli spotykasz osobę cierpiącą,
Spraw by stała się tą niepłaczącą.
Pociesz ją szczerze,
Podtrzymaj na duchu, a także na wierze.

Zrozum, co innych ludzi spotyka.
Pamiętaj, że zegar dla Ciebie tyka.
Możesz na koncie mieć milion złotych,
Lecz ludzkie zawsze będziesz mieć kłopoty.
Rozterki także dotykać Cię mogą,
Więc jeśli pomagasz, to Tobie pomogą.
Paweł Chodzicki

Napisz komentarz

Komentarze(1)

PODOBNE TEMATY
Taki kraj Zajrzała do dawno już nieotwieranej szuflady. Zobaczyła tam niejeden, a dosłownie kilkanaście albumów.... Poniedziałek, 27 lipca 2015
Chwile ulotne Nadejdzie taka chwila, że nie napiszę już słowa, Nadejdzie taka chwila, że me usta nic nie powiedzą.... Czwartek, 29 stycznia 2015
Antyromantyczny budzik Ocknąwszy się po niecodziennej libacji zastanawiał się, gdzie jest. Kolor ścian przypominał jego własny... Sobota, 27 grudnia 2014
Życiowa śnieżyca Śnieg sypał niemiłosiernie. Drogi coraz bardziej stawały się nieprzejezdne. Utkwił w mieszkaniu nie... Wtorek, 9 grudnia 2014